Onze Benjamin Essie……..

 

 We kregen een oproep onder ogen van  stichting PIN voor een groep pupjes die gevonden waren op een vuilnisbelt in Spanje.
Het waren kruisingen Galgo Pointer, net als onze Missy, en ik had zoiets van Agosssss die wil ik wel helpen.

Op 30 oktober 2005 kwamen de 7 pupjes, omgedoopt tot 7 dwergen, naar Nederland.
Ze waren waarschijnlijk geboren ergens in juni 2005.
We krijgen een reutje en een teefje in opvang, Timido en Tontin.
Binnen een week kunnen we het reutje al plaatsen en krijgen we er een zusje bij vanwege een gebroken enkel van een ander opvanggezin. Dit was Esturnondo, afgekort Essie.

Ze waren toen 3 a 4 maandjes oud.

Dit was de foto die destijds bij de oproep op de site van PIN stond.

Essie en Tontin waren eigenlijk altijd samen aan het spelen en stoeien en dollen. Tontin was Essie duidelijk de baas maar beide waren enorme schatjes. We waren echt al zo ontzettend snel verliefd op deze kleintjes maar ja, het waren jonge en gezonde hondjes en die zouden zo geplaatst zijn dachten we.

Het duurde toch nog vrij lang, maar toen hadden we een hardstikke leuke plek gevonden bij mensen die we al kende. Er waren meerdere honden aanwezig en ze hadden een grote tuin.
Het was de ideale plek voor deze 2 rakkers, helaas waren ze het er zelf niet zo mee eens. Bij ons hadden ze buiten wat dekentjes om nog nooit wat gesloopt maar daar waren binnen no time 2 banken totaal vernield.
Ze kwamen dus terug en Essie was zo ontzettend blij om ons te zien. Ze was zelfs wat afgevallen.

Essie was al die tijd bij ons al een vreselijke knuffelkont gebleken. En ik had zoveel verdriet gehad de maanden er voor.

In de 8 maanden (mei 2005 tot dec 2005) waren we 5 honden verloren en elke keer als ik verdrietig was, was Essie 1 van de honden die bij me kwam voor een knuffel.

Toen ze terug kwam vonden we eigenlijk ook wel dat we na al die oude en zieke hondjes die we opgenomen hadden wel een jong en gezond hondje verdient hadden.

En zo kwam het dat we voor het eerst in jaren weer eens een jong en gezond hondje in huis namen. We voelde ons nog bijna schuldig ook.
Maar ja, ook al kozen wij altijd bewust voor oude of zieke hondjes, ook aan ons verdriet zat een grens en die was op dat moment wel even bereikt.
Wat de toekomst gaat brengen weet je nooit natuurlijk.
Maar voorlopig genieten we wel enorm van onze vrolijke benjamin.

 Haar zus Tontin hebben we in juli op de beste plek geplaatst die we maar hadden kunnen bedenken en dat was bij haar broertje Timo die wij ook een week in opvang hadden gehad.

Hier de 3 bij elkaar, van links naar rechts Tontin Essie en Timo. Lekker stel he

Ze zien elkaar gelukkig nog regelmatig en dan zijn ze altijd weer blij dat ze elkaar zien.
Essie is echt een heerlijk meisje, precies zoals Missy is.
Ze ligt altijd bij mij op bed, soms op de dekens maar soms ook onder de dekens. Ze gaat altijd mee naar wandelingen en is echt een heerlijk vrolijk ding.
Ik kan daar erg van genieten en dat hadden we ook wel nodig.

Essie is inmiddels alweer een paar jaar bij ons. Uitgegroeid van onzekere en bange pup tot een ondeugende vrolijke meid. Soms zie je nog wel eens dat ze in die paar maandjes in Spanje toch te weinig contact met mensen heeft gehad. Bij sommige mensen die op visite komen kan ze heel terughoudend reageren. Maar over het algemeen is ze erg enthousiast.

Soms speelt ze met Jayson, soms moppert ze als een andere hond te dicht bij haar komt.
Ze kan enorm genieten van los rennen. Helaas kan dit niet altijd omdat ze trimmers en fietsers opjaagt. Maar als het dan wel kan dan geniet ze met volle teugen.