Sylvie

Toen we met die vriendengroep in april naar Spanje waren (zie verhaal Stevie) zijn we ook even op en neer gereden naar Barcelona om daar een groep Greyhounds op te halen die niet meer geschikt waren voor de renbaan.
Ik weet nog hoe we daar naar binnen reden, we mochten geen foto’s maken helaas. We waren zo zenuwachtig want er zouden 29 Greyhounds meegaan voor diverse organisaties.

Ik zie die man nog aankomen met in zijn hand iets van 8 Greyhounds die allemaal rustig mee wandelde. Het was een prachtig gezicht, tot hij dichterbij kwam. Ik zag kale plekken, kreupele pootjes, kapotte staarten en ineens stond mijn hart stil.
Het was net alsof Perradee er aan kwam………… Echt als 2 druppels water leek ze er op.
Ze had slechte pootjes, 1 groot dik blauw oog, ligkwabben en ze zag er maar triest uit.
Deze Greyhound had meteen op dat moment al mijn hart gestolen.

In de bus lag ze samen met een gestroomde teef die later Sita werd van Ralph en Suzanne. Over haar heb je op zijn log ook al kunnen lezen. (http://www.dogblog.nl/Ralph)

 

Vooraan Sita van Ralph en Suzanne en achteraan Sylvie .

Ze gingen mee naar Scooby en wij reden door. We hadden dit keer een soort van rondreis langs diverse opvangcentra gepland en we zouden later nog terug komen.
Toen we terug kwamen zou er 1 Greyhound mee kunnen naar Nederland en we besloten unaniem dat dat Sylvie zou zijn. Zij was er eigenlijk het ergst aan toe. Althans er liep nog 1 bijna kale hond tussen maar die moest eerst allerhande testen ondergaan.
Sylvie ging dus mee naar de opvang in Nederland en daar bleef ze een paar weken tot ik het niet meer vol hield en besloot haar mee naar huis te nemen.
Voor mijn gevoel was dit voorbestemd en gelukkig ging Patrick accoord.

Sylvie is op 29 mei 2004 met ons mee naar huis gegaan en toen ze binnen kwam sprong ze op de bank en ging heerlijk op haar rug liggen genieten.
Haar oog was nog steeds dik en blauw. Onderzoek bij de dierenarts wees uit dat ze er niets mee zag en ze had er duidelijk pijn aan. Er konden diverse oorzaken zijn maar eigenlijk maakte dat niets uit. Het oog moest er gewoon uit.
Dus onderging Sylvie een zware operatie aan haar oog, Het was niet leuk, ze moest daarna nog een tijdje in een drukverbandje maar dat we de juiste beslissing hadden genomen wisten we al heel snel.
We hoorde haar blaffen, ze was zo blij en vrolijk ineens. Onze dierenarts zei dat ons meisje al die tijd pijn in haar hoofd gehad moet hebben………. 

 

Toen Sylvie bij ons kwam was ze 9 jaar oud. Ze liep een beetje kreupel door oude breuken in haar tenen.
Ze had nu nog maar 1 oog maar ze was alles behalve een zielige hond.
Haar uiterlijk was als 2 druppels water hetzelfde als die van Perra, nog steeds als ik oude foto;s zie van Perra moet ik goed kijken of het Perra is of Sylvie. Maar ook haar karakter is gewoon hetzelfde.
Een rustige, vrolijke, dankbare maar vooral ontzettend lieve meid.
Sylvie is heel sociaal met andere honden, ze houdt van knuffelen en ze is enorm rustig en makkelijk. 

Op gegeven moment was er een wedstrijd op het Buitenlands hondenforum over Buitenlandse hond van het jaar. Je moest het verhaal van je hond vertellen en dan kon je een schilderij winnen van je eigen hond.
Ik vertelde het verhaal van Sylvie in de hoop dat er aandacht zou komen voor de Greyhounds die overal op de wereld alleen maar gebruikt worden voor het menselijk plezier.
Sylvie is geboren in Ierland, ze is daar opgegroeid zonder al te veel menselijk contact. Vanaf dat ze ongeveer 1 jaar oud was zijn ze haar gaan trainen, ze heeft een paar wedstrijden gelopen maar was blijkbaar niet goed genoeg voor deze industrie. Ze is toen met veel andere honden verkocht aan de renbaan in Barcelona, Spanje.
Daar aangekomen bracht ze elke dag door in een betonnen hok van 1m2 waar ze alleen uit kwam om te rennen, en af en toe als haar hok schoon gespoten moest worden.
Toen ze niet meer voldeed kwam ze haar hok niet meer uit tot wij deze honden ophaalde en meenamen.

En toch, ondanks al deze ontberingen en gebrek aan liefde is dit een ontzettende zachtaardige hond die het woord bijten nog niet kent. En dit lot ondergaat zo ontzettend veel Greyhounds………..

Vandaar dat ik mee deed en wij wonnen.
We hebben een prachtig schilderij gewonnen van Nel v Wijngaarden (http://www.dierenkunst.nl/). Nel heeft dit jaar ook een leuk boekje uitgebracht waarin dit schilderij van Sylvie te zien is.

 

 

Met de wandelingen liep ze altijd los. Ook tussen de paarden door. Als er een konijn zat keek  ze wel, zette 2 pasjes harder maar besloot dan dat ze dat toch niet meer kon en bleef gewoon rustig lopen.
Ze was natuurlijk ook weer gek op Patrick. Al die Greyhoundteefjes zijn altijd gek op Patrick , Sita trouwens ook.
Het was een heerlijke hond om in huis te hebben, zo makkelijk.
We zijn blij dat ze hier gekomen is en hopen maar dat die jaren bij ons de jaren in het betonnen hok doen vergeten. 

Op 31 jan 2007 is Sylvie ingeslapen.
Nadat ze al een tijdje slecht at en afviel is ze de molen van onderzoeken in gegaan.
Op een gegeven moment stopte ze helemaal met eten en viel alleen nog maar af. We werden echt wanhopig.
We hadden al zoveel geprobeert. Er waren al foto’s gemaakt van haar rug, poten, borstkast, kop en nek.
Ze bleek wel arthrose te hebben maar niet in die mate dat ze zo beroerd zou zijn.
Ze had al diverse soorten pijnstillers gehad, anti biotica.

1 rotte kies en 1 slechte tand waren verwijderd in de hoop dat die de oorzaak waren voor slecht eten.
Er was ook al bloedonderzoek gedaan naar diverse dingen en alles was goed.
We waren een beetje ten einde raad…….

Woensdag hadden we onze hoop gevestigd op een echo van maag en darmen.
Op de echo was te zien dat haar maagwand zeer verdikt was en een buikoperatie liet zien dat er inderdaad heel veel fout was.
We hebben toen besloten om haar niet meer wakker te laten worden uit de narcose en in te laten slapen.
Onderzoek waarvan we 10 dagen later de uitslag kregen vertelde ons dat ze inderdaad een maagtumor had en dat we de juiste beslissing hadden genomen.

Lieve Sylvie, we zullen je vreselijk missen.