Toen we Rambo alweer een paar jaar hadden wilde Patrick en ik, inmiddels samenwonend, er graag een hond bij.
We zagen een advertentie in de “Onze Hond” over hondenrennen en besloten daar eens te gaan kijken. We namen Rambo mee en reden naar Amsterdam en zagen daar heel veel lieve Greyhounds.

Honden die allemaal lief rustig en zachtaardig waren en wij waren verkocht.
Die enge magere honden waren vergeten en wij zagen prachtige gespierde atleten met een pracht karakter en ons besluit stond vast. Wij wilde ook een Greyhound! 

Na overleg met mijn ouders, die als wij werkte nog op Rambo paste en dus ook op onze nieuwe hond zouden moeten passen, zijn we gaan zoeken naar een Greyhound. We hadden nog geen internet en dus belde we op naar het asiel in de buurt.

Nee ze hadden geen Greyhound. Verder zoeken bij andere asiels leverde ook niets op en toen zijn we op zoek gegaan naar de rasvereniging.
Zo kwamen we in contact met Rita die ons aan een adres hielp waar net een teefje was gedekt.
Dat betekende nog wel even wachten maar toen er eindelijk pups waren was dat wel heel bijzonder.

Op 17 juni 1994 werd onze Rocky geboren. Een vreselijke leuke dikke zwarte pup.
Na zijn geboorte zijn we 2 keer gaan kijken en de derde keer namen we hem mee.

De kennismaking met Rambo verliep prima en toen Rocky eenmaal wat ouder was begonnen die 2 ook hardstikke leuk te spelen. Rocky was een hele makkelijke en rustige pup.
Eigenlijk was hij gewoon de ideale hond. Hij heeft nooit gesloopt, nooit gejankt en heeft altijd respect getoond voor zijn grote vriend Rambo.

Hij groeide uiteindelijk op tot een pracht van een hond. Een stoere gespierde grote zwarte reu.

Toen Rocky oud genoeg was zijn we met hem ook gaan trainen op de renbaan. Hij vond het heerlijk om te rennen en op deze baan kon hij heerlijk volluit gaan. Hij had een veelbelovende carriere voor zich omdat hij enorm hard kon.
Helaas duurde zijn carriere niet al te lang omdat hij “stoorde”. Dit houdt in dat hij andere honden belemmerde in hun ren. Hij rende dan vaak voorop en wachte tot de andere erbij kwamen en begon dan een beetje te duwen.
Ach voor ons maakte het niet uit. Rocky mocht van ons regelmatig trainingsrondjes lopen omdat hij het zo leuk vond. Die wedstrijden waren voor ons bijzaak.

Toen Rambo door ouderdom niet meer geschikt was om de roedelleider te zijn nam Rocky dit geheel zonder problemen over.
Voor ons was dat heel erg mooi om te zien. Rocky was een hele goede leider.
Hij heeft in zijn hele leven maar 2 keer een konijntje gevangen. Dit vonden wij overigens niet leuk, laat ik daar heel duidelijk in zijn.
Maar de situatie was wel mooi. Het konijntje heeft niet geleden, hij heeft het gepakt, gedood en aan de toenmalige pups gegeven. Hij heeft dit gedaan toen Runner een half jaar oud was, en toen Special een half jaar oud was.
Hij gaf het zo aan de pups net alsof het een levensles was van hem. Heel mooi.
Het bijzondere was dat wij gewoon een konijn in huis rond hadden lopen en deze kon gewoon bij Rocky op het kussen gaan staan zonder dat er wat gebeurde.
De overwicht die Rocky had op de andere honden was heel natuurlijk en heel duidelijk.
Hij kon een hond met 1 blaf duidelijk maken wat hij wou.

Toen we Missy net hadden en we haar voor het eerst los lieten rende ze hard weg, Rocky rende er achteraan en blafte 1 keer.
Missy stopte en wilde weer weg rennen. Maar na weer een blaf bleef ze heel mooi bij ons in de buurt.
En toen Tiara een keer in paniek weg rende van ons vandaan rende hij er naar toe en na een blaf liep ze weer met hem terug naar ons.
Ook heb ik wel eens meegemaakt dat ik al 6 keer gezegd had tegen een hond dat hij nou toch echt eens op moest houden met klieren. Die hond ging gewoon door tot Rocky het zat was, 1 keer corrigerend blafte en de hond hield op.
Duidelijk dus wie er in ons huis de baas was, ikke niet .

Op latere leeftijd veranderde de verhoudingen in huis natuurlijk wel.
Hij is altijd wel de baas gebleven, maar was niet meer heel overtuigend.  Hij verloor het respect van de roedel maar ondanks dat hij oud werd is hij tot aan zijn dood de baas gebleven.

De gezondheid van Rocky liet op een gegeven moment ook te wensen over.
Het begon met bloed plassen……… we hebben heel wat angsten uitgestaan, maar na verschillende foto’s , echo’s, bloedonderzoeken, urineonderzoeken en diverse anti biotica kuurtjes en chemische castraties wisten we nog altijd niet waarom hij bloed plaste. 
Hij heeft zeker 4 jaar van zijn leven bloed geplast en al die jaren hebben we regelmatig onderzoeken laten doen maar geen arts kon ons vertellen wat de oorzaak was. Omdat Rocky er verder geen last van leek te hebben maakte we ons er ook maar niet teveel zorgen over.

Later kreeg hij een schimmelinfectie in zijn neus. Een moeilijk te behandelen aandoening, zeker gezien zijn leeftijd. Hij heeft zware medicatie gehad hiervoor om de schimmel onder controle te houden. Dit heeft hem toch nog wat extra tijd gegeven.
Het alternatief was dat hij intern naar Utrecht moest, daar zouden ze dan gaten boren in zijn schedel om dagelijks te spoelen met medicatie.
Gezien zijn historie met bloedplassen, zijn leeftijd en zijn andere klachten hebben we destijds besloten die behandeling niet te doen en zo goed en kwaad als het kon de schimmel onder controle te houden.

En als laatste had hij last van zijn heup en rug. 1 heupkom was te klein wat pijn veroorzaakt en het gaan liggen koste hem moeite en soms sleepte hij met zijn achterpoten..Oftewel ouderdom komt met gebreken en bij hem klopte dit echt.

Op 13 april 2007 hebben we Rocky in laten slapen.
De schimmelinfectie had zijn neus in zoverre aangetast en ook zijn oog begon afwijkingen te vertonen. Rocky begon duidelijk meer pijn te laten zien en het was eerlijker hem te laten gaan.
Een bijzonder hond die altijd in gedachte zal blijven.

Klik op de foto om deze in groot formaat te zien.