30-03-2008 De eerste wedstrijd voor Fellow.

 Al een tijdje was bekend dat Fellow zijn eerste wedstrijd in Montfort zou lopen.
Een onderlinge wedstrijd van de club Jump For Fun (http://www.dogblog.nl/jumpforfun).
Omdat Fellow niet altijd even makkelijk is naar vreemden waren we al begonnen met bench training zodat hij op de wedstrijd in een stoffen bench zou kunnen liggen en dat ging ontzettend goed.
We waren bang voor stress omdat hij bij vorige bazen enorm veel in de bench had gelegen.
Maar gelukkig viel dat mee en vandaag was het ook echt een plekje waar Fellow even tot rust kon komen en lekker kon gaan liggen.

 

 

Met dank aan Jet omdat we de bench mochten lenen voor training en de wedstrijd

De verwachtingen waren niet hoog gespannen voor mij.
Ik ken Fellow zijn buien, als er iets tegen zit kan hij gewoon helemaal van slag raken en niets meer doen, vandaar dat we dit echt als goede oefening zou zien.
Het startnummer van Fellow was nr 13.
We begonnen met de Gambling. Dan moet je zelf een parcours verzinnen en voor elk onderdeel krijg je punten.

 

 

  

Het was nog even spannend want voor de laatste horde ging Fellow stil staan. Ging bijna mijn bonus aan mijn neus voorbij. Maar gelukkig kreeg ik hem nog zo ver.
Ik had een BIG SMILE want Fellow was best redelijk rond gegaan (voor zijn doen) en eindigde uiteindelijk op een 23 ste plek.
Maar geen DISK zoals ik verwacht had dus JOEPIEEEEE.  

Tussen de rondjes door even uitrusten. En daarna moesten we vast parcours lopen.

 

Even controleren of ik het juiste startnummer aan mijn broek heb.
Helaas ging Fellow in de fout bij de slurf en had hij een daardoor een disk. Hij draaide al in de slurf om omdat er lekkere geurtjes in hingen volgens mij.
Ik moest echt even rennen om hem eruit te krijgen want ik was bang dat hij zo eroverheen wilde plassen

 

 

Ondanks zijn DISK was ik heel tevreden over Fellow zijn rondje.
Het was geen super rondje, maar hij rende niet weg en heeft het rondje mooi af gemaakt.
Dat is voor Fellow al heel wat. 

Hierna kwam het derde rondje, de jumping. En jawel, een mooi rondje, helaas wederom een disk door de slurf. Hij ging er in, er weer uit, eroverheen en weer erin, en bleef erin.
Omdat ik toch al een disk had de slurf opgetild om hem te lokken en toen zag ik allemaal druppels dus waarschijnlijk had er een hondje in geplast wat de oorzaak was voor zijn rare gedrag tot 2 keer toe bij de slurf want normaal kan hij die gewoon goed. 

Fellow op snuffeltoch door de slurf

Ondanks de disk en het fiasco bij de slurf hebben we het rondje gewoon afgemaakt en volgde Fellow mij en mijn instructies best goed op.
Dus wederom was ik hartstikke trots op mijn mannetje.
Maar waar ik nog het meeste trots op was, was zijn relaxte gedrag deze dag.
Een paar keer schrok hij ergens van maar herstelde zo ontzettend snel dat ik er echt verbaast over was.
En hij is niet 1 keer echt weg gelopen wat voor Fellow ook bijzonder is.
Dus al met al een ontzettende goede dag voor ons.

Alleen als we van het parcours afkwamen liepen er veel mensen met honden en dat vond hij een beetje eng. 1 keer vroeg ik iemand opzij te gaan maar die stapte werkelijk maar 1 cm opzij en konden we er dus nog niet door, Fellow raakte wat in paniek en schoot langs iemand heen die de riem pakte en toen raakte hij helemaal in paniek.

Ik riep toen ook wat boos naar die man dat hij los moest laten want ik zag het al gebeuren dat Fellow hem zou bijten maar hij wou alleen maar weg.
Toen we voorbij de massa waren ging zijn staartje ook snel weer omhoog. Wederom een snel herstel na angst dus er zit ontzettend veel vooruitgang in zijn gedrag!! 

Al met al dus een super geslaagde dag voor mij en Fellow.

21-4-2008 – 2e wedstrijd voor Svetka en Fellow

Zondag 20 april had Canida een wedstrijd georganiseerd in samenwerking met 4 andere hondenscholen. 

De groep van Canida zaten lekker bij elkaar en er was een tent opgezet waar de benches met honden in konden staan. Svetka en Fellow zaten beide in hun eigen bench, wel zo rustig voor ze.
Ik was heel benieuwd hoe Fellow het vandaag zou doen.
En ook al is hij niet in de prijzen gevallen, en ook al deed hij het niet perfect, ik was beretrots op mijn kereltje.
De eerste ronde werd hij 7e van de 15 , en foutloos rond.
En het tweede rondje was hij 11 van de 15 en had hij 2 foutjes gemaakt.
Maar voor mij het belangrijkste, hij ging helemaal rond, liep niet al te ver van me af en als hij al iets weg liep kwam hij weer terug.
En iedereen die Fellow kent weet dat het ook heel anders kan gaan
Dus al met al een hele trotse Anita op haar ventje Fellow. 

 

 

De raakvlakken doet hij altijd heel goed!!

Wachtennnnnnnnnnnnnnn op de wip

 

Het mooie vind ik dat ik wel weet dat hij er plezier in heeft, maar als ik de foto’s zie dan zie ik een blij bekkie en dat doet me zoveel!!

 

 

Deze vond ik zelf best wel lastig, ik was bang dat hij de kat op zou gaan ipv de tunnel in maar dat ging heel goed!

 

Rennennnnnnnnnnnnn…… 

 

En Finishhhhhhh 

Ik weet dat ik met deze resultaten helemaal niet zo overdreven blij moet zijn.
Het is tenslotte een border en die horen veel meer te kunnen en sneller te lopen.
Maar ik ben super trots op mijn ventje.
Ik krijg hem rond, hij is nog wel veel afgeleid, maar hij reageert op mijn commando’s. Hij begint het steeds meer te snappen.
Naja en we weten van hoe ver we zijn gekomen samen, Fellow en ik.
En we hebben ons voorgenomen om nog veeeeeel verder te gaan komen  

Patrick was ook nog even komen kijken wat ik natuurlijk super leuk vind.
Hier was hij even met Fellow en Svetka aan het lopen, maar je ziet dat Fellow mij in de gaten houdt.
Onze band is groeiende!!

 

Ook deze dag is weer heel goed verlopen qua angsten.
Alleen aan het begin van de dag toen iedereen alles aan het opbouwen was lag hij er met de rug naar toe, Ontkennen dat het er is haha
En aan het eind van de dag toen iedereen ging afbreken werd hij onzeker. Maar hij herstelde weer best goed.
Naderhand zijn we nog lekker naar het bos gegaan waar ze konden zwemmen.
De kaart van de camera was alleen vol, dus daar geen foto’s van.
Maar even ontspannen voor ze .

 

18-5-2008 – Onderlinge wedstrijd Geleen De derde wedstrijd voor Fellow

Zondag 18 mei was er een wedstrijd in Limbricht, van KC Geleen.
Dit is een competitiewedstrijd tussen 5 hondenscholen en wij gingen met een grote club mensen daarheen.
Om half 8 was Nicole bij me met Zycko en konden we naar de ontmoetingsplek.
Zoals verwacht had ik slecht geslapen, die stress he, dan maken die darmpjes overuren
Iedereen was op tijd en we vertrokken naar Limbricht. Daar hebben we de tenten en alles opgebouwd, hondjes uitgelaten en toen kregen we de startnummers.
Fellow had nummer 38.
Brrr wat was ik zenuwachtig. 

Toen we bijna aan de beurt waren haalde ik Fellow uit zijn bench, zijn rustplekje en ging hem even laten plassen.
Er was vrij veel herrie, blaffende honden, muziek op het terein dus iets of wat onzeker was hij wel.
Maar geen paniek of echte angst dus dat zou wel goed komen.
Het eerste rondje was het spel waarbij je geen echte fouten kon maken, elke fout mocht je herstellen, pas als je de fout niet herstelde telde het als fout.
Dus als je er een latje af liep dan kon je die er terug opleggen en opnieuw springen.
Fellow liep foutloos, haha naja hij had 1 verkeerde horde maar daarna liep hij goed dus dat telde in het spel dan niet als fout.
De spt was 84 sec en fellow liep 84,69 Zonde dus daardoor had hij wat minder punten.
Maar hij eindigde alsnog op een 10e plek van de 17 deelnemers dus ik was niet ontevreden.
Zelf liep ik dit rondje echt behoorlijk slecht, Fellow liep erg dicht bij me wat ik niet gewend was, daardoor struikelde ik vaak over hem
Tja loopt hij weg dan is het niet goed, loopt hij dicht bij me is het ook niet goed.
Ook had ik bij diverse deelnemers gezien dat ze voor de wip langs liepen en dat de hond dan op de wip omdraaide, ik dacht dus Dat moet ik niet doen.
En wat deed ik ,,,,, juist ik liep voor de wip langs. Gelukkig draaide Fellow niet om maar wat onzeker werd hij er wel van dat ik allemaal van die rare dingen deed. 

 

Het 2e rondje was echt heel erg leuk.
Alleen voor we de ring inliepen viel een herder ineens vreselijk uit naar Fellow. Die schrok en ik dacht nog van Oh jee, maar ik bleef vrolijk en zette hem neer.
Hij bleef ook dit rondje voor zijn doen dicht bij me in de buurt. Hij liep perfect, 1 keer liep ik weer tegen hem aan  maar verder liep hij waarschijnlijk foutloos.
SUPER en binnen de tijd dus we waren echt zo ontzettend blij.
Hij was niet heel snel want bij 1 horde had hij even staan treuzelen. Soms stopt hij gewoon voor een horde en staat dan heel dom te kijken haha, dan moet ik hem er echt overheen lokken.
Iemand zei dat hij dacht dat dat kwam omdat hij dan richting een groep mensen moest springen, geen idee maar dat komt vanzelf goed.
Dit was voor mij en Fellow een kippenvel rondje en na het rondje hoorde we ook flink gejuich uit onze hoek komen.
Nou dat doet wat met je.
De officiele uitslag moeten we nog krijgen maar hij schijnt 6e te zijn geworden wat ik echt enorm knap vind van hem!!!!
Ik liep dus te glunderen van hier tot tokio met mijn ventje. 

 

En als laatste moesten we de jumping doen.
Ook dat ging weer heel goed.
Hij wilde eerst de paaltjes voorbij lopen, mijn fout ik moet ook eerder aangeven. En op het eind wilde hij er 1 overslaan maar die herstelde hij.
waar ik heel trots op was, was een moeilijk stukje waar ik echt bang was dat hij het verkeerde toestel zou pakken.
De slurf en de tunnel lagen heel dicht bij elkaar en hij moest door de tunnel, maar ik kon zijn aandacht vasthouden en hij ging goed.
Ik was daardoor zo opgelucht dat ik de horde daarna even verslapte, zijn aandacht kwijt raakte en hij terug over een horde sprong.
Was ik doorgelopen om hem te halen was er niets gebeurt.
Helaas dus een disk, maar ik was evengoed enorm tevreden met hoe hij gelopen had. 

Ik vond het allemaal wel erg leuk weer deze zondag.
Zaterdag hadden we flink geoefend nog op de band, maar Fellow sprong er meestal langs als ik doorrende, dus waren we bang dat hij de band niet zou nemen maar daar kon ik hem steeds mooi afremmen en erdoor sturen. Dat vond ik helemaal geweldig.
Een paar tricky puntjes in de parcours waarvan ik overtuigd was dat hij ze niet goed zou doen gingen wel goed.
Dus eigenlijk de hele dag trots geweest !!
Ik ben mega trots op mijn ventje voor wat hij allemaal overwint aan angsten en onzekerheden en dat hij meer en meer vertrouwen krijgt in mij.

 Over 1 week hebben we weer een wedstrijd. Ik geloof dat ik nu al zenuwachtig ben

25-5-2008 – Hoe beschrijf je zo een dag……… Wedstrijd Fellow in Nuth

Vandaag liep Fellow zijn 2e wedstrijd voor Jump For Fun.
In totaal was dit zijn 4e wedstrijd, en nog altijd merk je dat Fellow behoorlijk onzeker is op zo een dag. Wellicht ook omdat ik vol met zenuwen zit, dat voelt hij natuurlijk ook  

We waren maar met een klein groepje, Luc, Jan, Josien en ik.
Maar ondanks dat we met een klein groepje waren hadden we evengoed schik.
Ondertussen hadden we regelmatig telefonisch contact met Jose en Jet die in Uden waren. Jose liep daar de landelijke wedstrijd.
En Nicole was zo prettig gestoord om eerst in Uden te gaan aanmoedigen en daarna nog naar Nuth te rijden.
Helaas heeft ze niet veel meer gezien van de wedstrijd want toen ze aankwam was het al bijna afgelopen.
Laten we maar zeggen dat ze een beetje haast hadden daar  

De wedstrijd werd gehouden op een paardenwei. Dat betekende paardendrollen en hoog gras en kuilen.
Ook was het weer erg broeiierig, warm, af en toe een drup regen, en daardoor erg benauwd.
Maar goed, honden moeten overal en onder alle omstandigheden kunnen lopen dus we begonnen vol goede moed.
Toch had ik al wel snel door dat die goede moed niet geheel terecht was.

 

Hier waren we nog even contact aan het maken. Aandacht vragen enzo.
Ik was nog in de illusie dat hij naar mij keek maar mij werd vriendelijk echter zeer duidelijk gemaakt dat het toch echt om de worst in mijn handen ging  

En weer wat zwarte hondenpootjes op mijn shirt.

Even schudden hoor………….

Juist Fellow, daar moet je doorheen!!

Het eerste rondje was de gambling en Fellow had erg weinig aandacht voor mij, treuzelde en was in gedachte volgens mij heel ergens anders.
Verder had hij enorm veel last van de warmte en die sprongen waren deze dag echt veeeeeel te hoog voor hem. 

Dit was de laatste horde tijdens de gambling. En hij ging echt op de rem en keek mij aan van Halloooo mens zie je niet hoe hoog die is, spring lekker zelf.
Naja niet nodig om te zeggen dat we de bonus miste. 

Op deze foto zie je duidelijk hoe Luc zijn lachen staat in te houden…. ja ja van je clubmaatjes moet je het hebben he
In dit rondje behaalde we een geweldige 21 ste plaats van de 25 deelnemers hihi. 

Fellow kon het niet boeien hoor, die 21 ste plek hihi.
Het 2e rondje was het vast parcours. Nou dat was ook een bijzonder rondje
Eerst een horde over en daarna de slappe tunnel door. Toen Fellow de tunnel indook maakte ik een geweldige sliding, kon nog net op mijn voeten blijven staan maar Fellow kwam braaf terug uit de slurf om te kijken of ik ongedeerd was.
(ja we moeten er wat positiefs van maken he )
Even verder in het rondje rende we op de schutting af, Fellow remde en snuffelde, en net toen ik terug wou lopen om hem een nieuwe aanloop te laten nemen sprong hij omhoog, toen ik weer naar hem toe kwam sprong hij er weer af.
Ja dat was pas teamwork.
Verder waren die hordes weer veel te hoog met die warmte en toen begonnen ze ook nog te fluiten dat we het parcours af moesten omdat we buiten de tijd waren.
We snapte samen niet hoe dat nou zou komen  We hebben de laatste 2 hordes nog maar genomen om het positief af te sluiten. 

 

 

 

Eerlijk is eerlijk, sommige hordes heeft hij wel genomen!!

 

 

Het weer werd alsmaar warmer en benauwder en Fellow en ik hadden het echt te warm eigenlijk.
Frustrerend als je dan honden ziet lopen die totaal geen last lijken te hebben van de warmte en baasjes die nog geen druppeltje zweet lijken te verliezen.
Maar ja………………… niet zeuren en gewoon doorgaan…………. althans die poging hebben we gewaagd hahhaha.

Het derde rondje, de jumping, bevatte zoals de naam al doet vermoeden, veel sprongen.
En weer allemaal van die belachelijke hoge sprongen dacht Fellow.
Normaal heeft hij daar geen last van hoor maar vandaag, tja vandaag leken ze net ietsje hoger voor mijn ventje.
Ik hoef dus eigenlijk niet meer uit te leggen hoe dit rondje ging.
Al heeeel snel hoorde we de fluit dat we buiten de tijd waren en ik deed mijn best het positief af te sluiten maar Fellow vond het erg positief dat hij niet meer hoefde te springen  

 

 

Nou vooruit, die band wilde hij dan nog wel een keer voor me doen

 

Kijk je kunt er ook gewoon onderdoor hoor, veel minder vermoeiend als springen

Oh en we zijn er door de foto’s ook achter waarom Fellow zo vaak de band mist………….

Hij springt met zijn ogen dicht en ja dan mis je het midden natuurlijk  
Geintjuh natuurlijk.

Ach vorige week in Geleen liep hij super en dan is het bijna logisch bij Fellow om de keer erna te laten zien dat we echt nog niet toe zijn aan het grote werk.
Maar we trainen door en geven niet op!!
En 1 voordeel hebben we wel. De volgende keer kan het alleen beter gaan!!!  

 

22 Juni 2008 – Behendigheidswedstrijd in Venray

Vandaag was er in Venray een behendigheidswedstrijd georganiseerd in samenwerkingsverband met 5 hondenscholen.
Onze hondenschool, KC Canida, deed ook mee dus vertrokken we vanmorgen vroeg met een hele stoet auto’s richting Venray.
Het was om half 8 al erg warm dus dat beloofde wat voor deze dag, en aangezien Fellow zijn laatste wedstrijd ook zo warm was had ik er een hard hoofd in.

De dag begon eigenlijk niet zo heel goed. Zyra reed bij ons in de auto mee en lag achterin bij Fellow.
Helaas was Fellow wat van slag, geen idee waarom, maar ineens waren ze aan het vechten dus de auto snel aan de kant gezet. Een flinke brul naar achter en toen was het over.
We hebben Zyra toen maar voorin genomen en Zycko achterin bij Fellow gelegd.
Gelukkig was er verder niets aan de hand, Nicole en ik waren vooral geschrokken maar we konden snel doorrijden. 

Voor we aan de beurt waren zaten we even in de schaduw te wachten en kwam Jan bij ons zitten.
Nicole heeft hier op afstand een foto van gemaakt. 

Mooi om te zien dat Fellow ook in andere mensen steeds meer vertrouwen krijgt en Jan is gelukkig ook totaal niet bang voor Fellow.
Zelfs let ik altijd wel goed op als andere met hem knuffelen maar Fellow blijft er steeds meer relaxt onder en geniet er echt van! 

Maar toen lopen
Fellow had natuurlijk last van de warmte, ik van de zenuwen. We liepen niet echt goed. Fellow was sloom en snel afgeleid.
Maar goed, ik kreeg hem wel rond en hij heeft alle hordes gesprongen. Dus toch weer beter als de vorige wedstrijd.
Jawel we blijven positief denken natuurlijk  

 

 

Het duurde vrij lang voor iedereen aan de beurt was geweest dus ondertussen was het steeds de hondjes in de gaten houden, goed laten drinken, zelf veel drinken, af en toe een stukje lopen.
Het was eigenlijk te warm en we waren dan ook zeer dankbaar voor elk zuchtje wind, en later op de dag de windvlagen die we voelde.
Helaas werden die windvlagen weer zo heftig dat we de tenten moesten af breken maar dat mocht de pret niet drukken. 

Het tweede rondje van Fellow ging ongeveer hetzelfde als het eerste rondje.
Sommige stukken gingen heel soepel en snel, sneller als ik had verwacht met die hitte.
En andere stukken wilde gewoon niet.
Natuurlijk ging hij in de tunnel liggen, ahhhh even afkoelen vrouwtje
Daar kan ik gelukkig niet boos om worden, geef hem maar eens ongelijk.
Ook bij de schutting dook hij even onder de schutting de schaduw in. Gekke hond. 

 

 

 

Ondanks de wat mindere resultaten van Fellow hebben we wederom een heerlijke dag gehad.
Ik ben wel behoorlijk verbrand van de zon en ben echt best wel moe.
Fellow ligt ook voor pampus.
Maar het was een gezellige dag. We hebben weer genoten van het bezig zijn met behendigheid. En Fellow vind het ook nog altijd hartstikke leuk.
Ondanks de slechte start van vanmorgen is hij de rest van de dag redelijk relaxt gebleven.
En ik moet zeggen dat mijn zenuwen ook al minder worden tijdens het lopen

6 Juli 2008 – Wedstrijdverslag en kleine terugslag voor Fellow

Vandaag had ik weer een wedstrijd met Fellow. Gewoon een onderlinge van de hondenscholen.
Hartstikke gezellig en leuk om aan mee te doen.
We waren weer met een leuke groep mensen, het weer was prima, niet te warm en niet te koud dus wat willen we nog meer
We hebben dus gewoon een leuke dag gehad op het feit na dat Fellow weer even een flinke terug slag had. Even pas op de plaats, diep zuchten en doorgaan……………………..
Om een lang verhaal kort te maken kwam het er op neer dat hij gromde naar de hond in de bench naast hem en dat ik hem corrigeerde en hij zijn agressie op mij afreageerde.
Hij zat gelukkig in de bench, maar gromde en snauwde naar me en viel zelfs aan wat resulteerde in een scheurtje in de bench  En als zo een redelijk grote hond dan al grommend met al zijn tanden bloot voor je staat en een uitval naar je doet, dan ben je best blij dat er een bench om hem heen zit al was die dan van stof……..
Toen hij 2 tellen rustig was heb ik hem uit de bench gehaald en hebben we even wat gehoorzaamheidsoefeningetjes gedaan in het bos. Even laten zien dat ik toch nog altijd de baas ben.
(ik heb nog even gedacht om hem in het bos achter te laten maar dat zou opvallen als ik zonder hond terug zou komen )
Daarna bleef hij toch nog redelijk onzeker en toen er op eind van de dag een tent begon te wapperen net toen we langs kwamen was zijn oude angst weer helemaal terug.
Het laatste rondje was dus best triest. Hij sprong de eerste horde, rende de tunnel in en ging er in liggen, lekker veilig, toen ik hem er uit had sprong hij er aan de andere kant weer in, na wat aandringen en heel vrolijk roepen en de riem pakken kwam hij dan toch waarbij hij netjes over de laatste horde sprong en toen zijn we maar gestopt.
Even positief afgesloten.
Vandaag dus helaas een terugslag wat betreft angsten en agressie. Maar we zijn al zover gekomen dat we natuurlijk gewoon doorgaan. Ondanks dat er even hele foute gedachtes door mij heen gingen op het moment dat hij zo lelijk deed, ben ik toch wel erg gek op die hond.
Hij kan er tenslotte ook niets aan doen dat hij zo mishandeld is en zo bang kan zijn dat hij het gevoel heeft dat hij zichzelf met agressie moet beschermen.
Het eerste rondje wat Fellow gelopen heeft ging ook niet geweldig maar was ietsje beter.
Hij heeft in ieder geval alle toestellen gehad
Nicole was zo lief daar een paar foto’s van te maken. 

Het was dus een gezellige en leuke dag. Helaas voor mij een beetje overschaduwd door Fellow zijn terugslag.
Ik doe wel altijd heel stoer, maar soms is het best moeilijk om zo een hond te hebben.  En al lopend in het bos heb ik stiekum een paar traantjes weg gepinkt………..
Het is moeilijk te weten dat niet iedereen dit begrijpt. Dat er altijd mensen zijn die denken dat hun het beter weten of kunnen.
En die zich afvragen wat je met zo een hond op een wedstrijd doet terwijl hij niet eens verder komt als 1 horde.
Maar goed,  elke wedstrijddag is voor Fellow een oefening. De drukte, de geluiden en het contact met veel vreemde mensen. En hij gaat hierin nog altijd vooruit.
En het belangrijkste is dat hij het wel heel leuk vind.
Hij staat te springen langs de kant als hij de andere honden ziet rennen. Hij is normaal wel vrolijk op zo een dag en vind de aandacht en het sporten gewoon leuk om te doen.
Als ik ‘s morgens zijn tas met spullen pak dan staat hij te springen bij de voordeur omdat hij weet dat we naar de “school” gaan.
Dat er dus af en toe een terugslag is proberen we maar te zien als een onderdeel van zijn leerproces.
De volgende keer pakken we een paar dingetjes weer anders aan en wie weet hoe de dag dan weer verloopt

23 Juli 2008  Brunssum

Afgelopen zondag was er een wedstrijd in Brunssum bij de BOS Jumpers.
We hadden een tijd geleden al ingeschreven en achteraf was dat niet zo verstandig zo 1 dag na de vakantie, Jeetje mina wat was ik moe
Voor mij en Fellow was het een dag met terugslag en een kleine overwinning. Maar het is goed dat we voorlopig even geen wedstrijden meer hebben.
Even een stapje terug, even weer back to basic.
Fellow is nog steeds niet uit zijn terugslag en dat merk je ontzettend goed. Hij is momenteel snel bang, snel schrikkerig en dat merkte je zondag ook.
Het eerste rondje dat hij moest lopen was toen het vreselijk aan het waaien was.
Ik kreeg hem half rond en toen kwam onze tent in zijn vizier en rende hij de tent in en kroop in zijn bench, he he veilig dacht hij.
Het 2e rondje voelde voor mij als een overwinning want hij bleef op het veld, rende niet nogmaals de tent in  en we hebben alle toestellen gedaan.
Veel fouten en een 10 dubbele disk maar hij rende niet weg en bleef niet in de tunnel liggen dus ik was hier heel blij om.
Het derde rondje was helemaal op het eind, er was dus al flink ingepakt, benches opgeruimt en Fellow lag achterstevoren in zijn bench toen ik hem eruit haalde.
Ik kreeg totaal geen contact met hem en hij dook dus weer de tunnel in en kwam er niet uit.
Toen hij er eindelijk uit kwam heeft hij wel nog de laatste 2 hordes gedaan dus ik heb het nog positief af kunnen sluiten maar ik was erg boos op mezelf.
Voortaan als ik geen contact met hem krijg moet ik hem dus terug trekken want anders verpest ik het dalijk helemaal.
En nu lassen we even een flinke pauze in qua wedstrijden
Even zijn rust weer terug vinden. 

Er zijn wel wat leuke foto’s gemaakt .  

 En Fellow toen hij parcours was uitgerent en snel zijn bench in was gedoken