Behendigheid ’09

20 april 2009,Uden
De eerste landelijke wedstrijd

Fellow liep zondag zijn eerste landelijke wedstrijd in Uden.
En hoewel ik weet dat er mensen aan de kant dachten wat doet die hond op een landelijke ben ik mega trots op mijn hondje.                   

We begonnen met een jumping, daarna vast parcours en daarna spel.
Het waren best pittige rondjes voor A lopers vond ik zelf, rechts uitkomen bij de palen, uitkomen bij rechter runnelgat en de linker moeten nemen. Dat soort dingetjes.
Ik kan gaan vertellen wat er allemaal mis ging maar er ging best veel mis.
Toch ging er ook veel goed.  
Ondanks dat Fellow best gestrest was door de mensen, de wapperende tenten en de spanningen van het vrouwtje ging het allemaal best goed.
Er waren stukken bij dat hij super deed wat ik wou.
Andere stukken was ik dan weer heel dom bezig omdat ik met verkennen bedacht had dat hij rechts naast me zou lopen en hij links uit kwam en ik dus totaal daardoor de weg kwijt was.
Gelukkig was mijn “supportersgroep” er om dan van de zijkant te roepen dat ik gewoon door moest lopen.
De palen die hij ineens niet wou insteken en ik toch maar wou dat hij er door ging…… Doorlopen Anita!!                     

Fellow heeft heel wat oversprong gedrag getoont door te gapen, maar toch kwam hij steeds bij me terug, toch ging hij door en toch maakte we positief ons rondje af.
En alleen daar ben ik al mega trots op.   Alleen het laatste rondje was echt bagger, er waren al veel mensen tenten aan het opruimen en dat is dan net teveel voor hem.
Iets langer wachten aan de start, starten en dan een voetballend jongetje langs de kant.  Die bal was eigenlijk best interessant voor Fellow.
Maar dat laatste restje concentratie wat hij had was weg, iets teveel druk van mijn kant omdat ik maar niet wou dat hij die bal zou pakken en roetssss hij was compleet van slag.
We hebben wel die laatste horde gesprongen, zei het gapend van de stress van zijn kant.                     

Ik kan de dag alleen maar beschrijven als een dag waarin Fellow en ik weer veel geleerd hebben.
Fellow toch 2 rondjes zijn angsten en stress heeft overwonnen. En vrolijk met me weg liep naar de tent.
Gewoon een dag waar ik reuze trots ben op mijn kanjer.   En een dag waarin ik ontzettend veel steun heb gekregen van de mensen die Fellow en zijn achtergrond kennen.
Die weten wat voor overwinning dit was voor hem.  
Die harder voor ons juichte als voor iemand die een U haalt.
Deze mensen zijn zo ontzettend belangrijk voor mij!!
Door hun kan Fellow zoveel leren, ze geven hem die kans en daar ben ik ze enorm dankbaar voor!!!!!!                   

                    

                     

                     

6/6/2009 – Fellow zijn 2e landelijke wedstrijd, Venlo 

                     

Vandaag heeft Fellow zijn 2e landelijke wedstrijd gelopen.
Door zijn stress van de laatste tijd was ik er wel een beetje bang voor maar aangezien hij afgelopen dinsdag tijdens de training nog zo super vrolijk was durfde we het wel aan.
Het was ook in Venlo, dus ook nog eens eigen terein dus dat scheelt (hoop je dan) wat extra stress.
Je zou denken het is een thuiswedstrijd dus kun je later vertrekken maar niets is minder waar.
Om 5 uur ging de wekker want om 7 uur moesten we op het terein zijn.Patrick had de hele dag een taak en dus hadden we gelukkig mijn broer kunnen regelen voor de andere honden.
Om 9 uur begonnen we met verkennen. We begonnen met het spel en dat was niet echt heel moeilijk, maar er zaten toch wat tricky puntjes in.

Omdat we startnummer 22 hadden moesten we vrij snel in het begin.
Het spel was Tijd Fout Uit. dus dan tellen alle toestellen tot je een fout maakt.                

             

          

          

We starten goed, alleen was er als 3e een tunnel waar Fellow helaas eerst voorbij liep. Dit telt als weigering en dus een fout. We hadden dus maar 2 toestellen voor de punten.
MAAR Fellow en ik gingen natuurlijk door en de rest van het rondje ging hij helemaal super rond.
Zijn enige fout verder was een Flyer op de wip en dat was mijn fout want tijdens de training zeg ik altijd wachten en dan wacht hij netjes.
Nu, waarschijnlijk van de zenuwen riep ik niets, en dus rende Fellow door en vloog hij van de wip voor die op de grond was.
Gelukkig schrikt hij daar niet van en rende hij het verdere rondje mooi door.
We hadden contact, hij deed alles wat hij moest en ik was SUPER trots op hem.                    

Aan de kant stond iedereen te juichen, Jet en Jose omhelsde me, en toen moest ik toch wel even een traantje laten.
Pure spanning en blijdschap dat Fellow zo een heerlijk rondje had gelopen!!                    

Na het spel kregen we het Vast Parcours.
Tijdens het verkennen zat ik af en toe even in de knoop, toch kwam ik er wel uit en had ik mijn rondje goed in mijn hoofd zitten.
We hadden weer als derde de tunnel dus ik had zoiets van nu moet hij er meteen in anders is dat weer een weigering dus daar had ik extra aandacht op gevestigd.
En natuurlijk onthouden wachten te roepen op de wip.
Helaas liep hij nu de band voorbij, een weigering, en bij 1 horde stopte hij even om opzij te kijken, weer een weigering, maar een super rondje.
Hij liep goed rond, geen fouten.
Toen ik finishte stond Nicole daar en ik vroeg of het klopte dat ik geen disk had. Ze zei dus dat dat klopte en dat ik geen disk had alleen maar 2 weigeringen.
WHOOOOHOOOOOO
Ze heeft het 2 keer moeten herhalen, geweldig wat was ik trots op mijn ventje.
Gewoon al 2 super mooie rondjes, geen rare dingen.
Geweldig.                    

                    

                    

Het derde rondje was de Jumping.
Een rondje met voor mijn gevoel veel draaien om goed uit te komen.
Ik was in twijfel of ik zou starten, dat derde rondje is voor Fellow vaak net iets teveel van het goede maar hij ging zo goed en was zo relaxt tot nu toe.
Dus besloten het toch maar te proberen. Aan de start was hij nog wakker, staart in de lucht en enthousiast dus dat voelde goed.
We begonnen ook goed, alles foutloos, geen weigeringen tot aan de 13e hindernis.
Ineens was de koek op en rende hij even doelloos rond en toen naar de tent.
Zoooooo jammer.
Helaas was er wat mis gegaan bij het filmen, dus ik kan niet terug kijken wat er precies aan de hand was.
Maar waarschijnlijk toch door het feit dat het het derde rondje was, de druk van de vele draaien waarbij ik hem veel moest roepen en de moeheid.
Heel jammer, maar evengoed was ik heel erg trots op wat hij deze dag voor elkaar had gekregen en toen hij rustig in zijn bench lag heeft hij een flinke kluif van me gehad.                   

Naderhand kwamen Charles en Febian , de fokkers van Jayson, nog naar me toe en gaven me weer wat tips. Zij zagen de opbouw van de spanning en gaven aan waardoor hun dachten dat het kwam en gaven me tips om anders te draaien waardoor er meer contact blijft met Fellow en ik niet steeds hoef te roepen.
Daar gaan we natuurlijk mee werken en wie weet wat er nog weer allemaal gebeurt op een volgende wedstrijd.                   

Deze keer liep hij niet gapend van stress over het parcours maar rende hij vrolijk met zijn staart in de lucht rond.
Weer een flinke stap vooruit en hopenlijk blijven we vooruit gaan!!
Ik ben in ieder geval heel erg tevreden over hoe hij gelopen heeft.                 

                  

   
               

9/8/2009 – Fellow in Amersfoort    

Vandaag was er een Behendigheidswedstrijd in Amersfoort.
Een hele tijd geleden had ik Fellow al ingeschreven en eerlijk gezegd zag ik er wel een beetje tegenop na al die stress van de laatste maanden van de verbouwing.
Maar goed, de laatste 2 weken gingen de trainingen weer super goed dus we besloten toch maar te gaan.
Ik was wel HEEL zenuwachtig. Ik liep al de hele week met buikpijn en toen ik vorige week een sms kreeg met dat ik startnummer 5 had kreeg ik het helemaal.
Brrrr dan ben je heel snel aan de beurt, maar ja dat is ergens ook wel weer goed. Vanmorgen om kwart voor 5 ging de wekker, Pffff toch maar eens een andere hobby zoeken. Welke idioot staat nou om kwart voor 5 op, op zondag notabene…………
Naja ik dus, en met mij heel veel andere behendigheidsmensen denk ik.
Jan Luc en Jet kwamen hier langs rijden, daarna gingen we naar Jose om haar op te pikken.
En toen naar het afgesproken punt om Mary en Angelique op te pikken en toen naar Amersfoort.  Daar aangekomen de boel opgebouwd, honden laten plassen en toen moest ik al verkennen.
We begonnen met het Vast Parcours en daarna de Jumping.
Ik besloot dan ook meteen om geen spel met Fellow te lopen want het derde rondje is voor hem altijd een beetje veel en de laatste wedstrijden was het derde rondje net negatief. Dus 2 rondjes voor ons vandaag.    Toen Fellow en ik naar de start liepen van het Vast Parcours was ik echt behoorlijk zenuwachtig. Het was een druk terein, 3 ringen naast elkaar, druk met honden.
Fellow was echt onder de indruk. In het begin stond hij nog te springen omdat hij een hond gek zag doen maar ineens vond hij het toch wel spannend allemaal.
Het rondje was niet heel moeilijk, maar door zijn angst ging het net niet lekker en het was ook nog eens hartstikke glad. Ik ga onderuit en soms zie je Fellow ook echt glijden.
Toch was ik heel tevreden want ondanks zijn angst krijg ik hem mee, heb ik contact.
De fouten heb ik bewust niet hersteld om geen druk op hem te leggen en dat werkte prima.         

 

 

             

Na dit rondje ben ik lekker met Fellow in het bos gaan lopen.
Helaas raakte hij niet echt ontspannen, dus ik zag het somber in.
Maar vol goede moed gingen we aan het 2e rondje beginnen, de Jumping.
Dit keer liep ik al achterom naar het veld toe waardoor hij al rustiger was.
Aan de ring wat aandachtsoefeningetjes gedaan en geknuffeld en toen was hij toch een stuk rustiger als het eerste rondje.            

Het ging best redelijk, helaas wel weer ruime bochten waardoor hij 2 keer een weigering kreeg.
Maar evengoed ging hij mee rond, kon hem best goed sturen.
Hij is niet over een verkeerd toestel gegaan en is niet wegelopen dus al met al was ik heel tevreden.
Helaas was hij wel door zijn ruime bochten en rondkijken (spanningen) buiten de maximale parcourstijd waardoor het toch als disk staat.
Maar dat kon mijn gevoel niet veranderen.            

             

              

             

Ik was heel tevreden.
Ondanks alle stress van de laatste tijd toch 2 keer Fellow mooi rond gekregen. Hij reageerde goed en was niet mega gestrest. 
Thuis gekomen was hij ook niet van slag, wel moe, maar dat geeft niet want dat was ik ook!! 
Het zijn natuurlijk geen winnaarsrondjes maar voor een hond als Fellow zijn we hier heel tevreden mee.         

            

28/9/2009 – Fellow zijn landelijke wedstrijd in Axel

Afgelopen zaterdag was er een wedstrijd in Axel voor ons A lopers. 
Zaterdagmorgen was het eerste rondje het Spel.
Fellow was goed speels voor het rondje, er was weinig drukte voor de ingang van de ring wat heel positief was voor hem omdat hij dan niet zo onzeker wordt van tevoren.
Het spel ging heel erg goed, hij liep mooi, had netjes alle raakvlakken, alleen bij het uitkomen van de tunnel schrok hij van het publiek aan de kant,
Precies op die plek zaten heel veel mensen en dat vind hij toch een beetje spannend. Op die plek loopt hij dan ook naar mij toe waardoor hij om de horde heen loopt maar we corrigeren dit mooi en hij loopt het rondje goed af.
We behalen met dit rondje een 11e plaats wat ik ontzettend knap vind van hem. Zeker gezien het feit dat er 50 mensen een disk hadden. Dit was een SPEED EN CONTROL spel en dat houdt in dat als je op de control, de raakvlakken mist, je al een disk hebt.
Heel goed gedaan dus van Fellow.  

    

    

Het tweede rondje was het vast parcours.
Van tevoren had Fellow iets meer last van stress, ik had hem ook iets te vroeg gehaald en had zelf ook wat last van de zenuwen. Verder was het ineens een stuk warmer.
Ik had voor het rondje al minder contact met Fellow wat erg jammer was.
Omdat ik merkte dat hij aardig aan het rondkijken was heb ik niet teveel druk gelegd en uiteindelijk hebben we het rondje positief afgesloten en ging Fellow uitgebreid knuffelen met ons team.   

   

   

Na het tweede rondje zijn we wezen wandelen met de honden en was Fellow weer helemaal ontspannen. Ik besloot toen om een derde rondje wel te proberen mits ik vantevoren contact zou hebben.
En voor het rondje was hij heel vrolijk. Zijn start ging ook heel goed maar toen kwamen we weer bij die hoek waar heel veel mensen zaten en zou hij weer over die horde richting die mensen moeten springen.
Daar werd hij ietswat onzeker van en stond te twijfelen.  

Toen hij even later weer twijfelde besloot ik het rondje positief af te sluiten dus hem een rechte lijn naar de finisch te laten lopen en dit was de juiste beslissing.
Hij rende vrolijk over de finish, ging met staart omhoog kwispelend nog even het huisje in.
En daarna werd hij weer geknuffeld door mijn teammaatjes. 

   

Ondanks zijn onzekerheid op bepaalde plekken was hij na de finish wel redelijk ontspannen.
Hij stond te knuffelen, staart omhoog.
Hij was niet panisch en wilde niet vluchten dus ik heb een enorm goed gevoel over deze wedstrijddag. 

 Later kreeg ik ook nog de tip om geen pet op te houden met een wedstrijd omdat ik dan minder oogcontact kan maken met Fellow en dat dat misschien net een heel kleine beetje zal helpen.
Nou dat gaan we natuurlijk onthouden want alle kleine beetjes helpen.  

Dit was de laatste landelijke wedstrijd van dit jaar.
Ik denk dat we het heel goed gedaan hebben. Niet teveel wedstrijden, veel tijd er tussen.
En elke wedstrijd zien we Fellow groeien. Veel minder gestrest. Ook na de wedstrijd thuis geen stress.
Hij rent niet weg, probeert niet te vluchten, kijkt alleen veel rond.
Maar ook daarin wordt hij toch steeds zekerder.
Als hij die onzekerheid kan laten varen kan hij nog wel eens heel hoog scoren omdat hij meestal alleen weigeringen maakt door rond te kijken en geen fouten dus we houden gewoon vol.